Pazar

Mutlu Gibi...

Ne zamandır yazamıyordum.Ya canım istemiyor ya da bir engel çıkıyordu mutlaka...Ne zamandır internetim de yoktu zaten.Herneyse onu bunu geçelim de kendimi yalnız ve caresiz hissettiğim bu anlarımda sanki tekrar kendimi buluyor gibiyim.Mutlu gibiyim işte.Yeniden hızla çarpıyor kalbim, bak yine gülümsüyorum işte...Gözlerimin içi gülüyor...Kendimi anlamıyorum çoğu zaman ya da anlamak istemiyorum hep kaçıyorum hep uzaktan bakıyorum...Ama bir şeyleri değiştirmeliyim ve değiştiriyorum da...Dedim ya artık mutluyum diye artık kaçmıyorum işte , uzaktan bakmakla yetinmiyorum...Korkmuyorum...Artık daha cesurum.Her ne kadar tam anlamıyla hayatımı ben yaşamasamda en azından yön veriyorum.Kimseye bu yetkiyi vermeden.Bir de yaşanacak ilkler bitmemiştir belki, bitmemiş belli...yeni ilkler keşfediyorum bu bahar günlerinde.

Perşembe

Karışık

Yine ben ve yine karmakarışık duygularım.Artık sıkmaya baslıyorum biliyorum hatta ben bile sıkılıyorum bazen kendimden.Kafam karışık ne yapmam gerektiği konusunda bazı kararlar almakta zorlanıyorum.Arada kalmalarım çok oluyor bu sıralar.Off hep böyle mi olacağım ben?Duygularıma isim ve yön veremiyorum.Bazen ne hissettğimi ve neden tutarsız davrandığımı çözemiyorum.Çok yoruluyorum bu aralar.Günleri hatta ayları karıstırır oldum.Moralim bozuk,keyfim kaçık,ne istediğimi bilmiyorum...Halbuki ne kadar da küçük şeylerle mutlu olurdum,seninle ilgli olunca.Günlüğümü açıpta okuyamıyorum artık.Aklım daha çok karışıyor.Yine ben seni arıyorum sonra yanımda.Ama sen yine olmuyorsun,sen yanımda yoksun çoğu zaman.Zatan bende herkes gibiyim sende,herkes kadar.Bazen düşününce o bile yeterli olmalı diye düşünüyorum,benimle hiç konuşmadığın günler aklıma gelince...Şimdi bile mutlu olmalıyım diyorum.Sonra düşünüyorum değişen hiçbir şey yok aslında.Sen aynı sensin,ben aynı ben.Düşüncelerimz hislerimz aynı hep,eskisi gibi...Bu yüzden bırak kurcalama Çağla belki de böylesi en güzeli...

Biliyorum Sana Giden...

Biliyorum sana giden yollar kapalı
Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Ne kadar yakından ve arada uçurum;
İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm
Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım
Ben artık adam olmam bu derde düşeli

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya
Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi
Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;
Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor
Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;
Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım
Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,
Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu
Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri


Cemal SÜREYA