Pazar

Mutlu Gibi...

Ne zamandır yazamıyordum.Ya canım istemiyor ya da bir engel çıkıyordu mutlaka...Ne zamandır internetim de yoktu zaten.Herneyse onu bunu geçelim de kendimi yalnız ve caresiz hissettiğim bu anlarımda sanki tekrar kendimi buluyor gibiyim.Mutlu gibiyim işte.Yeniden hızla çarpıyor kalbim, bak yine gülümsüyorum işte...Gözlerimin içi gülüyor...Kendimi anlamıyorum çoğu zaman ya da anlamak istemiyorum hep kaçıyorum hep uzaktan bakıyorum...Ama bir şeyleri değiştirmeliyim ve değiştiriyorum da...Dedim ya artık mutluyum diye artık kaçmıyorum işte , uzaktan bakmakla yetinmiyorum...Korkmuyorum...Artık daha cesurum.Her ne kadar tam anlamıyla hayatımı ben yaşamasamda en azından yön veriyorum.Kimseye bu yetkiyi vermeden.Bir de yaşanacak ilkler bitmemiştir belki, bitmemiş belli...yeni ilkler keşfediyorum bu bahar günlerinde.

1 yorum:

içimizdeki ışık dedi ki...

ilk biter mi... bazen tekrarlanır bile farkında bile olmazsın... yazmaya devam et.. keyif alırsın.. uzun uzun yaz...