Cuma

Artık Sorgulamıyorum

Evet artık sorgulamıyorum.Belki de korkuyorumdur.Söylenenlere inanmak,doğrunun o olduğuna inanmak işime geliyordur belkide.Sanırım değişiyorum bir kısmı buna büyümek bir kısmı ise olgunlaşmak diyorlar.Peki ikisi aynı şey mi ya da büyüyen her insan olgunlaşır mı_? Neyse canım banane dedim ya yoruluyorum cevap ararken . Artık elimdekilerle yetinmeye çalışacağım.Tabi ne kadar becerebilirim meçhul.Artık keşkelerle de yaşamıyorum biliyor musun? ya da umutsuz hayallere yelken açmıyorum.Akıllanıyorum.Duygularımı soyutlamayı öğreniyorum belkide.Aslında binevi tecrübe olmuş bana ilk aşkım ki bundan sonra nasıl davranacağım konusunda daha temkinliyim.nasıl mı? Umursamayarak ya da daha az belli ederek...Şimdi hatırladım da ilk diye başlayınca cümleye bana her zaman herseyin bi ilki olur, ilkler bitmez demişti...O kadar haklıymış ki ... Neyse eskiye girmeyeceğim şimdi yenileri kaybetmemeliyim çünkü.İşin özü mutlu olmaya çalışıyorum.Ve sanırım başarıyorum...içimde o kadar dısarı cıkmaya hazırlanan sçzcük var ki bir gün bunlara dur diyeceğimi hiç düşünmezdim.Ama artık dur demeyi de öğreniyorum galiba.Baksana meğersem ne çok şey öğrenmişim hayatta.Ne var biliyor musun ilkler bitmezmiş gerçekten ama...Ama sonlarda kolay kolay gelmezmiş...