Çarşamba

Balla kaymak..

Evet..yine bi hüzün..Ellerim titremeye başladı yine bak.Herşey geçer de kardeş kardeşe yapar mıydı bunu?Hiçbir şeyde değilim..Hiç kimse de değilim.Okadar guvensiz ve o kadar çaresizim.Bana hissettiremedikleriniz kadar güçlüyüm...Yalnızlıklarım kadar umutlu...Ama unutulur mu??Eskisi gibi olur mu..Asla!Nefret etmiyorum çunku edemiyorum kimseden..Ama kinlenmekten korkuyorum..size kinlenerek kirlenmekten..İçimde duyguzluklarım büyüyo..Sizi takmayan hallerim.Size karşı hiçbişi hissedemeyişlerim büyüyor..Boşa yaşıyorsunuz,hiçbir şey ifade etmiyorsunuz artık sanırım...Herkes gelip geçerdi de..Siz kalmalıydınız..Ama farklı yerlerde..Ateşle barut! yanyana bırakılır mıydı? üzülmüyorum gocunmuyorum artık.Bunları hissetcek insan ben değilim çünkü.Kaybeden ben değilim bu sefer..sadece arada üzülüyorum ve kırgınım elbette..Ama kime niye açıklatma işte.Buruğum biraz..Ama sakın bunun için kendini önemli hissetme..sen de ! sen de...Ben kalemim kırılınca da buruk bir hal alıyorum,soğuktan titreyen köpekleri gorunce de sokakta..Acımak mı denir buna? Denirse evet acımak belki de işte..Düştüğünüz durum,aldığınız curetkar ve sacma tavırlar..hala haklı oldugunu sanmalar,üst üste yapılan yanlışlar..Yalnızlıklar..Ben de yalnızım ama yeri gelince..Aradaki tek fark belki budur..Ben istediğim için yalnızım .Siz sizi kimse istemedigi guvenmedigi için yalnızsınız. Siz başkaları istediği için yalnızsınız.İŞte bnde o başkalarındanım.Sizin tarafınızda asla olmayan,olamayan..İntikam ya da güç gosterisi yapmak için bile olsa..Ben o duruma düşümem işte..düşemem...

.Söylenecek ne kaldı ki..Bi hakaret değil bunlar..Emin olun.. , hakaret değil... Belki gercekler..Hatta gerçeklerin en tatlı hali.. (Ben bunların katmerli acısını yaşadım be..Hissettim lanet olsun ki..Hem seni hem onu..aynı cumlede,sizi..Nerden bilebilirdim ki.... neyse işte.)Belki de iltifat...yaşadıklarımın yanında bunlar balla kaymak...

Hiç yorum yok: