Perşembe

Sonu yok!

Yok ya ne yapsa olmuyormuş.Bi insan kafasında bitirince ya da ne istediğinin aslında bilincindeyse hiçbi güç onu değiştiremiyomuş.Aşık bi kız,affetmeye meyilli,herşeye rağmen özlemiş herşeye rağmen bi açıklama bekleyen..Sonra bi adam geliyo..hayatını alt üst ediyor..ama bunu kabul bile etmiyor.. üstüne üstük seni sevdiğini söyluyor..iyice deliriyor kız...sensiz olmaz diyor..kız anlamıyor ki..düşünüyor seviyor mu sevmiyor mu? oyalıyor mu istiyor mu? anlamıyor..kızda suc yok ki. esas oglan anlatamıyor derdini.Çünkü o da bilmiyor ne istediğini..Okadar cok hata yapıyor ki hayatım dediği insanı yitiriyor günden güne...yanında hissetse de kaybediyor işte...Hayatını... ama yine bi umutsuzluk... yine bi hüzün çöküyor üzerine.Yanlış yaptığının farkında...Belki kızın gözünün içine bakıyor...ama hissettirmiyor bile...kız napsın... üzülüyorr..üzülüyorr...ağlıyorr gecelerce...o başkalarını mutlu ederken...kendini mutsuz ediyor..herşeyini mutsuz ediyor,hayatındaki tek gerçeği...farkına varıyor bazen..ama elinden bişi gelmiyor...çünkü o sürekli hata yapıyorr...çünkü o ne istediğini bilmiyor...hergün bi başka keşke sokuyor hayatına..hergün bir başka keşke... keşke... keşke... her gülüşünde ince bi burukluk yasıyor kız da erkek de.Her sarkıda sadece bi kişiyi hatırlıyor..yanındaki o olmasa bile...yanındakine o gözle bakmaya baslıyor hani o çok sevdiği..olmuyor bişiler eksik kalıyor işte...ne gözler onun gözleri ne sözler onun sözleri... iç çekiyor derinden bir ahh diyor ve yine başlıyor keşkelerine...hiç utanmazcasına ve unutmazcasına... gülerken aglıyor işte ikisi de ...kalpleri paramparça...bundan sonra hayatına girecek her insan kalıyor bu sadece birbirine ait iki gönlün taaa en dısında kapılar kilitli cunku,kilitlenmiş bir kez birbirine ! baska kimi kabul eder ki , niye kabul etsin ki...olmuyor yine olmuyor... onun adıyla bile olsa baskası içeri giremiyor...Kimseyi tanımıyor ki ondan başka.. o... o... o hayatın anlamı, o herşey... o nefes... böyle demişti kız ona... Ama o sırada gidiyordu esas oglan ardına bakmadan,kimbilir belki duymamıstı bile...eller ayrılıyordu kavustuğu yerde... kavustugu gunun kavustugu saatinde...evet yne bir damla yaş süzülüyor bu ayrılığın simgesi olsa gerek... hiç olmaz denilen sey yasanıyor işte gozler onunde birebir!görmez denen tüm gözler göruyor ayrılığı,tadıyor o acı,çirkin tadını hasretin...agızları yara yapan...gönülleri kanatan o haşin tadı...sonra zaman geciyor aylar belki yıllar...(cadı kız kızgın, cadı kız öfkeli, cadı kız hala aşık ama hala aptal belki ama onun cadısı umutsuz,her zamankinden fazla...)... gözleri hep onu arıyor esas oğlanın o cadı kızı hep aradığı oydu çünkü tek istediği...hayalleri vardı çünkü onların,hiç kimseyle yaşamadıkları kadar güzel,özel...ilkleri vardı çünkü onların birbirlerinde..her ne kadar çğu kural çiğnense de,Tek hayalleriydi onların birlikte yaşlanmak...el ele ölmek...arıyor arıyor arıyor... ama... neyse sonunu ben tamamlamıcam bu hikayenin herkes kendince tamamlasa daha hoş olacak sanırım bu karamsarlıkta kavustuklarına inanacak halimiz yok ya? kimse bu kızla bu çoçugu tanımıyor! o kadar yoklar ki...

3 yorum:

merve dedi ki...

hayatının anlamı..hayatımın anlamısı!! ne kadar benli bir yazı süper olmuş çağlam yaa =)hep o..o..o

fosforik dedi ki...

aynı kaderin yolcusu mervem =) ve hiç bi zaman sonu olmayan...

merve dedi ki...

sonunu biz bulucaz.Yeterki istemeye devam edelim..Bizde yoktular zaten bırakalım da artık hiç olmasınlar sonsuza dek.. bir düş gördük bitti uyandık işte :)