Cuma

Anahtar..


Bugün güzel bir gün.. bugün komik bir gün.. Bugün düşnmeden yaşıyorum hayatı.Bugün yarının kaygısını güdmüyor içimdeki çocuk..Bugün o çocuk serbest bırakıldı..konuştu,şımardı,koştu...Bir süre sonra yoruldu elbet.. minicik kalbi vardı ellerinde tutamadığı kadar ağır.. biraz daha ağır geldi sanki bugün ama mutluydu..Çünkü mutlu olmak zorundaydı.. insan zorundalıklarıyla mutlu olamazdı hani? kendisiyle çelişiyordu bugün..Bu zorunluluk mutlu olmaksa eğer.. evet zoraki mutluluğu bile benimseyebilrdi çünkü soonunda kendi çabalarıyla gülümseyecekti.. Nitekim öylede oldu.. çok konuştu bugün bu çocuk,çok güldü.. birazda yoruldu..sonra durdu bi süre.. durduk bi süre birlikte..büyümeliydi artık.. sürekli sımararak gecmezdi ki ömur.. ona bahşedilen bu günü bi armağan gibi görmeliydi.. hergünüyle bir olmayacağını işte bugün daha iyi anlıyor gibiydi.. silkindi.. ve kendime geldim..Huyum kurusun işte.. bu sefer gülmesemde gülümsedim.. derin bi nefes aldım bakındım çevreme.. kim canımı sıkabilirdi ki? ben buna ikna olmadıkça.. kim?

bugün darıldığım bi kaç kişiyle barıştım..sonra seni paylaştım.. ama ben seni paylaşamam ki.. belki seni tanımasalarda tasarlasınlar zihinlerinde istedim..Benim ki gibi derin olmasa da izlerin.. adın geçince bi kac cumle oluşsun istedim zihinlerinde işte..Seni düşündüm yol boyunca..düşünülmemesi gerekenleri.. söylediklerimi..söyleyemediklerimizi.. Bir gülümsedim,bir ekşidi yüzüm,incildi hislerim.. karar veremedim pek sanki.. neydin,nerdeydin.. hangi paragrafın hangi temasındaydın.. ya yanlış yeri beğenmişsen bende ki.. bunları düşünürken evimin kapısındaydım işte.. sonra baktım bi kaç saniye.. benimde böyle güçlü bi kapım var sol yanımda.. işte kalp dedikleri yer, adına..bir de anahtarı var oranın.. bi kaç kişi zorlamışlar önce yanlış strateji ve uygulamalarla..hırpalamışlar belki.. ama hala cok guzel ki benim kapım hala çok hassas.. yalnız bugünlerde anahtarını kaybettim.. korkuyorum.. nerde biliyor musun.. yoksa..? acaba nerde unuttum...

Hiç yorum yok: