Pazartesi

Sendeki Ben


Ahh şubat yolcusu ahh..Güya yazmayacaktım bugun.. sonra bir şey oldu vazgectim,vazgectim işte.. ne oldu deme? gerek yok ki..uff ne yazayım şimdi ben.. anlatamıyorum ki sana kendimi zaten.. nasıl yazayım.. vazgecme olmaz mı.. ben kacmaya calıssamda sen gitmesen benden.. bazen pişman olup hüzünlü baktığımda güldürsen yüzümü.. sen hiç bırakmasan ellerimi..bakmadan görebilsen bendeki seni..Peki ben sende ne kadar hüküm sürmekteyim? hüküm sürmekte miyim? ne kadar seviyorum ? ne kadar seviliyorum.. seviliyor muyum??Tanıdğım gibi olsan,hep olduğun gibi kalsan.. hep bende kalsan... olmaz mı??ilgini çekmek o kadar zor ki bazen.. ama benden bağımsız ilgileniyorsun benle biliyorum.. benim bile bilmediklerim var sende.. benim göremediklerimi görüyorsun işte çağla 'da.. İlgilenmeni seviyorum.. dikkatini cekmeyi.. merak etmeni..ve her merak ettiğini öğrenememeni..
nedense hissediyorum seni.. canın skıldığında moralim bozuluyor.. bana kızdığında başıma ağrı giriyor..tehlikeye koşar adım gidiyorum belki.. ne önemi var ki.. bi de fazla patavatsızlıklar olmasa..
istediklerim,istemediklerin..söylediklerim,gizlediklerin.. madem bütün sonlar aynı oluyor.. neden sona yaklaşmalı ki? ben ortalarda iyiyim sanki..
bazen sana gülümserken bile içim ne kadar acıyo bi bilsen.. neden deme niye deme.. sorgulama bazen işte.. anlatmak istemez miyim sanki ben.. anlatamıyorum ki.. düğümleniyo boğazımda işte.. anlat bana deme.. kelimelerimi içime döküyorum çoğu zaman işte..kalbini görmeyi isterdim.. gerçekten.. sanırım bu aralar ihtiyacım var.. sendeki beni hissetmeye..

Hiç yorum yok: