Çarşamba

Yine yeni baştan...


Hayattan ne bekleriz ne kadarını alabiliriz? bugünun aklıma takılan meşhur sorusu.. ortası yok ki hayatın , ortasında hiç yaşamadım belkide.. uçlarda dolanıyorum hep.. ya iyiyim ya kötü.. ya güzelim ya çirkin.. bugun bunu daha iyi anlıorum.. gün geçtkçe kendimizle gecirecegimiz zamanlarda azalıyormuş.. gün geçtkçe biraz daha yaklaşıyoruz sona biraz daha uzaklaşıyoruz hayallerimizden.. kimsesiz kalıyoruz ya da kalacağız elbet.. ama şimdi.. şimdikiler kadar ne var hayatımızda.. seni hayatın ortasına surukleyen nedenler kadar önemli ne olablir ki hayatında.. korkmadan yaşamalısın..korkmadan yaşamalıyım..aklına geleni pat diye söyleyemez insan çoğu zaman söylenmemelidir de ama kaybetmek.. kaybetmek acı verir ,biliyorum bu duyguyu ..bazen susmalıyız.. ama cok derin olmamalı bu sessizlik.. hem herşeyi biliyor gibi bakmalıyız birbirimize hem de hiçbir şey bilmiyor gibi.. belki bazen aynı anda düşünüyoruz birbirimizi ya da iç gecirioruz en derininden.. ama sonu var mı.. bilinmez.. her derin nefesimizi yine içimize cekiyoruz işte.. belki içimizde yaşıyoruz ya da yaşatıyoruz.. bunu bana yapamazsın.. bunu sana yapamam.. bazen çirkinsem seni de çirkinleştiremem.. bazen kötüysen,beni de kötüleştiremezsin..kıyılmaz işte.. susarken bile iyi anlıyorum seni.. artık daha da iyi.. ben herkesi anlıyorum da cogu zaman kendimi anlayamıyorum hangi donemi yasıyorum mesela şimdi.. melek mi şeytan mı? yoo.. seni uzecek insan ben değilim..gerçi uzulmesi gereken de sen değilsin ama adaleti var mı ki hayatın... bana daha mutluluk verici bi rol bulsana.. hep kendimi fazla kaptırırım rollerime .. bari bu sefer bi faydası dokunsun yaşamak adına..etkilerimi hissettiririm belki de .. bir süre şarkılar beni teğet geçmeliydi.. kalbimle değil kulağımla dinlemeliydim belki.. peki şimdi?? neden anlam arıyorum her seferinde.. yine mi yeni baştan... o kadar güçlü müyüm.. hiç sanmıyorum ki..her son dediğimin bi ilk olmasına izin vermemeliyim.. vermicem.. bu benden çok yanımdaki kişilerin iyiliği için işte..gözleri güldüren bi şarkı yazılsaydı.. yazılmadı yokk yokk.. belki o şarkı benim olablirdi ama yokk... sen yine şarkılar sec ikimizin adına.. bazen bana da yollarsın.. bi paylaşım daha olur .. bi ortak yon daha.. gun gectikce artması engellenemeyen şu bağ işte.. yine olusur yeniden..alışkanlık.. kolay olusur zor bırakılır.. bugun varız yarın yokuz.. bunu söyleyen ben miyim... tanıdıgın insan gercekten ben miyim.. sen yine de korkma.. bazen o butun cesaretnle yutkun konusmasanda.. ya da iyiysen sus bazen. ama yinede korkma..benim gibi olma,olma işte...dileğini tutmuş sayar ,sonsuzdan geri yanarken yanakları üşürmüş elleri..

2 yorum:

Bertan dedi ki...

Korkum seni üzmek ve kaybetmek.. :) Seninle olduğuma mutluyum tatlimmm.. =)

fosforik dedi ki...

:)