Cuma

8 mayıs'ın hüznü... Aşı bile yok edemedi ayrılık virüsünü


Gerçek oyunlar içerisinde yalan oyunculuklar sergiledik... süremiz doldu ve veda ettik tek tek... ilginçti yasanılanlar,ilginçti bu vedanın bile hüzün vermesi...son kez bakarken koridorda dort senem teker teker gecti sanki gözümden,gönlümden... tüm yaşanmışlıklar ,yarım kalmışlıklar...pişmanlıklarımla keşkelerimle iyi kilerimle dolu olan bi mekana vedaydı bu... son üç derste koptuk nasıl mı bizim o otoriter kürşad hocamız butun gun okulda muzik caldı kopardı bizi... bahceye cıkıp oynamayan disipline bile dedi :) oynadık elbet en azından alkısımızı tuttuk...sevindik.. bitmişti,kurtulmuştuk... ama acıtırmış her son insanı...vedalar hüzün verirmiş herseye ragmen...Biliyorum zaman gectikce baska huzunler baska sevncler ve anılar alacak yerini...unutulacak mazide bu gozyasları ... ama o gun gelene kadar ne olacak.. hiç bi zaman hayatta belli bi yere aynı sahnede aynı role sahip olamayacağız...artık buna eminim... geçici yaşıyoruz,günübirlik gülüyoruz olaylara,olanlara... yarına taşıyamacak kadar yanardöner bi dünyamız var çünkü...ve suanda yanan dünyamın dönmesini istiyorum bi an once..giden zaman ve yaşanmışlıklar geri gelmeyeceğine göre bi cabukta gitsin bitsn istiorum... asık suratlar yerini tebessümlere bıraksın alışılmış bi tebessüme...küskünlükler boy gösterdi yeniliklerde kurtuldu ruhum... peki ben gidebilecek miydim.. okuldan elbette peki ya hayatımda onemli pauyı olan o insanlardan... gideblir miydim ya da gitmeli miydim... sorularla uyuşmuş beynim..sorulardan cok verebildiğim cevaplarla ilgileniyordum bugun... kimse arkamdan bakıp keske dememeliydi acık bi hesap kalmamalıydı ve herkeste iyi kötü bi gülümseme belirmeliydi adımla... Çağla insanlara huzursuzluk vermemeliydi... Buna bugun su savaşından sonra karar verdi... henüz uygulamaya gecmedi.. güçsüz ve cesaretsiz bedenlerimz elbet bir kıvılcımla yangınlara ulaşacaktır...

Hiç yorum yok: