Cuma

veda...

yoo yoo... gözüme toz kaçtı... klasik bi yöntemdir bu ama kimse yemedi... bal gibi ağlıyosun işte... işin kötüsü sen bu sahneleri daha once onlarca kez yaşadın.. hani öğrenmiştin büyümüştün...bi kez aglamıstın hemde canından can koparcasına,elinden şekeri alınmış cocuklar gibi belki,onlar okadar değerliydi ki o yaşlarda,büyüdükçe daha değerlileriyle tanıstı çağla...ama susmak için bi şeker kesmedi onu sonra...agzına biberon bulamadı ya da onu avutacak bi oyuncak...budevirleri gercekten gecmişti,değil mi?susmayı beceremedi,neyin iyi geliğini öğrenemedi...ama neyin kötü geldiğini hissediyordu çağla...hayat ona kötü geliyordu.susamadı...bulamadı oyuncağını...yenildi kendine...yine ağladı...sonra sonraları da gelmişti hatırladın mı... canım dediğin zaman canın acırdı..her defasında acıdı...yılar mı çağ pes eder mi etmedi...çok dolmusum... ne zamandır aglamıyodum bu kadar... ust uste gelen butun olaylarda yne basrol benim tamam... biliyorum... çekiyorum... anlam veremiyorum ama anlıyorum... kendimi garip hissediorum... ıı şey... köstek gibi...yatmak istiyorum sabaha kadar yastıgımı sırılsıklam yapmak... yakalncam korkusuyla aglamak hiç zevkli deil... ama aglamak zevkli...büyüyemedim...biliyorum bu gidişle daha çok acır içim dışım...bugun ust uste geldi her sey
pişti deil yanık oldu artık...dört mü beş mi kac ayrılık ust uste geldi saymadım... önce dostluk dedim dilim yandı önce aşk dedim içim yandı... önce ben dedim... baktım ki bi ben kalmamış yetecek kadar bana... herkes paylaşmıs hor kullanmıs... kendime yetemez hale gelmişim..kendime katlanamaz...su anda bi omuza o kadar ihtiyacım var ki... ama herkesin bişeylere ihtiyacı var dimi... bugun saat 7 ye kadar polyanacılık oynadı çağ... saat 7 de puff... balkabağına donustu... patlayan sadece düşleri değildi...olaylardı aynı zamanda...tozpembe tozblutunun içinde boğulmaya başladı...anlam veremediği olayların başkahramanı kesiliverdi... ama o basrolleri zaten severdi hep sevdi... yine kacmadı...öss zamanı bu hiç olmadı... bi kez daha anladı çağ.. fallara inanmak gerekirmiş... yine inandı falına... fal oldu zaten hayatı... çağ bi tek şey de başarılıydı oyunculukta... gerçekten hayatıma borcluyum bu kadar duyguyu... teşekkür ederim hepinize.... bu kinaye deildi içten bi gülümsemeydi... sizinle duygulandım cnku ben... ağlamayı aşkla ögrensemde değeri dostlukla kavradı çağ... sadece fazla güçsüz.. fazla enerjisiz artık hayata...kendimle başa çıkamıyorum...ne istediğimi neden yaşadığımı bilmiyorum... fazla boşlukta kaldım... artık beni ne adam eder bilmiyorum... sadece gitmek istiyorum... herşeyden herkesten heryerden fazlasıyla gitmek... beni benimle bile baş başa bırakmadan...bi süre yokum hiçbi yerde(telde,nette,face de...)... kmse şahsına alınmasın sakın... benim derdim kendimle... payı olanlarlar vardır... ama arkadaslarım bunların dısındadır... sizi hala seviyorum...

Genel anlamda arkadaş ve aşklarımda...Sen beni üzdün,ağlattın...o beni kutardı güldürdü... şu beni ağlattı,yıprattı...diğeri unutturdu yanımdaydı... şimdi hiçbiriniz yoksunuz... ama ben neden nötr kalamıyorum... ki...

hoşçakalın...

Hiç yorum yok: