Salı

EnxEn...= ~?

İnsanın en'leriyle arasına en koyması ne kadar da yıkıcıymış meğer...En sevdiğine en uzak olmak gibi...
Üzgün yorgun kırılgan olan ince ruhlu kalbime kalın duvarlar örülmesi ne acı. Hiçbir doğru göremiyorum.Belki de yanlışlarla büyüdüğüm için tanımıyorumdur cismini.Benimle büyüyen sen,yolundan gitmeye çalıştığım hayatı senden öğrendiğim sen.Kıskançlık mı bu yaptığım yoksa aramızdakilerin kendini fazlaca belli etmesi mi? Kıskanıyor dahi olsam anlamalısın demek ki kıskanacak kadar boşlamışsın beni...
Sana uzak olmak çok acı.Ama anlatılamayacak kadar.Aynı evde ayrı dünyalarda , konuşmadan,gülmeden...Ortak kelimelerimiz ağızdan çıkınca anlamanı yitirerek boşlukta kaybolması.Alışık olmadığım sessizlik ve soruların cevapsız kalması.Unutarak küslüğümüzü birden yüzüne bakıp onay ya da tepki beklemem.
Herkes makarasını yaptığımı düşünsede gitmen en çok bana koyacak ne yalan söyleyeyim. Benim için evdeki tek ses tek can ya da tek gülümseyişim bir ay sonra sadece düşüncelerde olacak.Kendini nasıl kıyaslar çevrendekiler beni kendileriyle anlamıyorum. Ya ben çok yoğunum kardeşlikten öte.Ya da sen bunu hissetmeyecek kadar kelime anlamına sıkışmışsın ilişkilerinin.
Beraber büyüdük, beraber ağladık,en çok da ikimiz güldük.Saçmaladık.Gerçeklerle farklı zamanlarda aynı olaylarda yüzleştik.İtiraf etmeliyim ki seninle bir olamazsak yine yalanlarda kaybolurum gerçekten.Anlayamam ya da çaba sarfetmem.Kimi dinledim ki ben bunca zaman senin kadar.Hayatımın en önemli erkeği.Adam gibi adam profilindeki kıstaslarımı belirleyen tek insan...Senden başka kimden izin aldım ya da senin kadar kimi ciddiye aldım ki. Belki de kırılma vakti gelmiştir ama zaman bulamamışızdır kenetlenmekten.Keşke o zamanlar gelmeyecek kadar trafik olsaydı hep hayatımızda...
Seni sevgimi göstermeme engel oldugun kadar çok seviyorum...Yine de özür dilerim.

Hiç yorum yok: