Salı

Arayan Bulur...

Kaçamazsın...Bulurum istersem.Görürüm yaptklarını,okurum yazdıklarını... Bana bir şey demen gerekmez,ben kapatırım gözlerimi takip ederim yere düşen ekmek kırıntılarını ya da ağaç kavuklarından ya da karınca yuvalarından ya da içimdeki seslerden ya da...

Taksim turundan sonra soğuğu hissettik.Ama eğlendik.Üzülmem gereken şeylerde oldu ve bende gerekeni yaptım.Kafam kurcalamayı başaran bir kaç durumla karşı karşıyayım.Ama artık gözlerimi açmam,ortaya çıkmaya çalışan sesleri bastırmam gerektiğini düşünüyor herkes. Nedeni basit. Üzülmemem için.İyi de ben denedim. Hem 'ak'ı hem kara'yı. yine sonuç aynıysa neden alternatif bir yol bulmaya çalşıyorum ki artık.İçim yanıyorsa yanacaktır.Var ya da yok.Önemli olan benim aklımdaki varlığı.Yaşadıklarımın yaşayacaklarımın.Ki hala var sa yaşayacağımdır.Yanacağımdır.Karanlıkta kalmaksa alışığımdır zaten. Bugünlerde hazmedemediğim şey ise başkalarının yerime geçmeye çalışmaları.Bunu başarsalar da asla ben olamayacaklar.Bakışları,düşünceleri ve özellikle de sevgisi şefkati...O kadar da emin konuşuyorum ki gösterip göstermemekten ziyade benim kadarını hissedemez. Asla ve asla...

Neyse sinirliyim.Üzgünüm.Kızgınım,Kırgınım...Karmakarışığım.Ve yine eski Çağ'ım işte

Hoşçakal...

Hiç yorum yok: