Pazar

Gitmek...


Aklımı kurcalayan düşünceler , rahat bırakın artık beni. Zaten sıkıntım başımdan aşkın.Gitmek istiyorum.Ciddi anlamda.Hatta bunun için ne lazım geliyorsa yapmayı da düşünüyorum. Gerekirse bir senemi boşa harcamak.İstanbul gibi büyük bir şehirde sıkışıyorum,daralıyor ruhum.Gözlerim olanı biteni değil görmek istediğini görüyor yine.Yine hayaller alemine dalmak istemiyorum.Ya da her zaman hapsolduğum şeylere hapsolmak... Geriye dönmemek gerek.
Önceden olur olmaz şeylere kızardım.Artık en çok kendime kızıyorum.Mesela insanlar özellikle okumasını istediklerim blogumu okumadığında öfkelenir belki de kırılırdım içten içe.Sonraları ise insanları hiçbir şeye zorlamamayı öğrendim.Zorla güzellik olmuyormuş.Bu sadece bir örnek.Ama zorla güzellik olmaması durumu ise hayatın her döneminde yüzüme vurduğu bir gerçek.Belki de hayatımın her döneminde aynı insanlar olduğu içindir bilmiyorum.Düşüncelerimi bilsinler istemiştim sadece.Anlatamadıklarımı,hissettiremediklerimi belki de.Sonra gördümki hiç çaba harcanmamış zaten.Kİmbilir belki de anlatamamamın sebebi ben değil karşımdakinin anlayışsızlığıydı.
Şimdilerde ise ne anlamam gerektiğini bilmiyorum.Düşünmemeye çalışıyorum.Gerçi pek de başaramıyorum. Kafamın içinde kırk tilki ve haketmeyen insanlara ihanet ediyorum düşüncelerimle belki de.
Neyse şimdilik bu kadar yazalım.Dayanamadıkça döker yine Çağ içini.İster ciddiye alınsın fikirlerim , hislerim ister umursanmasınBazı şeyleri, yazı yazmayı bile sadece kendim için yapmayı öğrenmeye başlıyorum...

Hiç yorum yok: