Cumartesi

Kararsızlıklar kararı

İçimden konuşmak değil,kelimeleri yutmak,susmak yaşadıklarımda boğulmak istiyorum...Sabit değilim.Arkadaşlarım haklı.Belli bir süre önce kaybettim...Bulmak istemedim ya da elimden gelmedi.Gitmek...hala aklımda.Ne için kaldığımı düşünürsek İstanbulda... Sebebimi çoktan kaybettim zaten değil mi? Anlaşılmaz bir güçlükte barınıyorum şimdilerde.Sonunu görmeden,bilmeden...Memnuniyetsiz ve huzursuz...Bir elimde kalem ve ağzımın kalemimle dolu olması suskunluğumun bahanesi...Artık sadecekendime susuyor,kendime konuşuyorum.Cebelleşiyorum...
Belki de yaşadığımı farkedenler öldüğümü farkedemeyecekler...
Yine bir tür kararsızlıkların beni sürüklemesini yaşıyorum...Ama nereye bilmeden!!!

Bari sınava girip girmeme kararımı verirken doğru davransam....

İyi geceler...

Hiç yorum yok: